کوخ

درس زندگی را هیچ کس آنچنان که باید و شاید فرانگرفت.

تابحال شده تمام نمره هایت آنچنان باشد که آنچنان باشی که به دیگران بگویی مثل من باش.

هیچ گاه این سخن مرا رها نمی کند که آنچنان باش که به همه گویی مثل من رفتار کن.

امتحان ها را دادی اما با چه قلمی؟با چه دستی؟با چه خطی؟در کدام صندلی نشستی؟و چگونه و از کجا برگه را شروع کردی؟

بعد از امتحان خود میدانی که چه کردی.

توانستی حق استاد را به جا آوری یا نه؟توانستی زحمتی که برای تو کشید را به جا آوری یا نه؟

آنطور نباش که به فکر روز اعتراض یا به عبارتی روز درخواست و یا حتی توبه باشی.

سعی کن آنچنان باشی که به فکر آزمون بعد قلمت را آماده کنی دستت را گرم کنی و با خط خوشتر بنویسی.صندلیت را راحت پیدا کن و از اول برگه شروع کن به نوشتن.

حق استاد بیشتر از اینهاست.اما بدان نمره استاد بس لذتی دارد.

یاحق

تسلیت عرض می کنم خدمت جناب آقای فرخی و آقای پور کویر و خانواده های محترمشان